ANG KABATAAN: GABAY NI LOLO AT NI LOLA
ni: Lamberto M. Gabriel
"Isa, dalawa, talo.. mag-aapat na linggo na pala rito sa bahay sina Lolo at Lola. Kaya naman wala akong ikinikilos na tama, lagi na lamang mali. Mabuti pa noong wala sila rito. Aba, minsan ba naman, nabambo pa ako ng walis-tambo,at ang sabi pa, 'Ang damuhong ito't pa-ots-ots pa. Kukurutin kita sa singit, tingmnan ko't aray rin naman ang isasahot mo.' At si Bonifacio, este ang Lolo ko pala, wala nang ibinandila kundi ang kanyang itak. At siyempre, ang kasunod ay sermong pahkahabahabA.
Pero noong minsan naman, panay ang haplos at halik nila sa akin at may pagmamayabanag pang sinabi ni Lolo, "Ang apo ko, pagkagwapu-gwapo. Manang-mana sa kanyang Lolo. aBA, E, WALANG SINABI SI rOGELIO dela Rosa o Leopoldo Salcedo."
Bata pa ako noon... at walang araw na hindi ko sinisino ang aking sarili, na para bang walang alalahanin, pagkat walang dapat ikabahala. Karaniwa'y mahimbing pa akong dinaratnan ng tanghali. Sa gayon ako pinatigas ng mga pagsubok. At ngayon, pagkatigpal ng marami pang taon, hindi na ako ang dating may kulaba sa mata, tatakbo at patutugis pa sa aking Lolo at Lolang may tsinelas on patpat na iwinawasiwas. Ang kamusmusan ko ay tila ulap na napawi sa busilak na langit, nagsimulang kumislot and diwa't damdamin kong minanhid ng kawalang-malay.
Kaya ako, si Huwan, sa gulang na labinsyam ay puso sa pusong nakikipagtalastasan sa inyo.Hindi masamang dakilain natin ang mga nilikhang naging bahagi rin ng ating pagkatao - ang mga magulang ng ating magulang - si Lolo at Lola - sa daigdig ng ating tahanan.
Mga kaibigan, tayo'y nilalang ng Maykapal upang kumilala, maglingkod at magmahal sa kanila. Tayo na nagkalapad na maging tao, may angking lakas at katangian, ang kanilang gabay sa katandaan. Nalalaman nating dapat ipagpasalamat ang kanilang pagpapakasakit na ginawa sa ating mga magulang. Sa pamamagitan ng pusong nakadarama,lumilingap at tumitibok, sana'y maipagkaloob ko sa kanila ang tampk na hiyas ng aking talino at kakayahan bilang pagtanaw ng utang na loob.
Nakakalungkot nga lamang isipin ang katotohanang may mga taong dahil lamang sa karunungan at kapangyarihan ay nakalimot na sa mga katungkulang tumupoad sa papel na laan para sa kanila. Kahabg-habag ang mga maralita at kulang-palad na walang hangad na magpahalaga sa mga taong halos karugtong ng kanilang hininga. Mga anak silang nagpapalagay na pabigat lamang at alalahanin ang mga Lolo at lola,at di nila pakikinabangan pa.Hindi nila inaaligatang bukas-makalawa ay mga magulang o mga ninuno rin sila sa pagtanda at mauuwi rin sa ganoong kalagayan.
Kung gayon, paano natin masasabi na ang kabataan ang gabay ni lolo at lola?Kung tayo ba'y mayaman na?A,ang maging ulirang apo o anak ay mahirap; ngunit sa pagiging uliran lamang napagaganda ang wari'y natitigang na mukha ng ating mga lolo at lola, spagkat kung ano tayo ngayon ay sa kanila rin natin utang nang buong-buo. Hindi ba't kasindami rin ng kanilang pagtitiis ang pag-aaruga sa atin?Hindi ba't kasindami rin ng kanilang mga luha ang mga dalanging iniuukol nila sa Diyos upang tayo ay magtagumpay?At dahil sa mga paghihirap na kanilang tiniis ay maaaring pinapangit silang dati'y magaganda sa ating mga paningin bilang mga supling na nag-alay ng mga malasakit at damdamin, ng pagtataguyod at kalinga sa kanilang pagtanda.
Sinasabing kung tataluntunin natin ang landas patungo sa katuparan ng ating mithiin at tayo'y marunong tumanaw ng utang na loob,pihog mayroon tayong mararating,tiyak na mayroon tayong makakamit,tiyak na mayroon tayong mapapala.Samakatwid,kina Lolo at lolanagsimulaang ating pagsulong at pag-unlad na maaaring tamasahin ng ating bayan at mamamayan upang tayo'y makiisa sa lipunang makabayan,makatao at maka-Diyos patungo sa pagkakaroon ng isang magandang Pilipinas.
At katulad ng mga kalikasang nilalang ng Diyos, tayo'y mga taong kung makatutupad ng ating mga banal at dakilang hangarin dito sa lupa, ay malugod na makapagsusulit sa Kaniya at makapagsasabing, "Ama ko, naririto akong Iyong anak...isang ganap na tagumpay pagkat ako po'y natutong kumilala,maglingkod at magmahal sa Iyo,Panginoon, sa pamamagitan ng aking mga mahal sa buhay..."
Maikling Talumpati ni Gng. Cristina Garcia Mendez, ina ni Cris Mendez, sa National Conference to Stop Hazing noong Disyembre 11, 2007 *
Magandang umaga po sa inyong lahat.
Ilang linggo lang po ang nakakaraan ay nagtagumpay kaming buksan ang mga e-mails na natanggap ng aking anak na si Cris Mendez bago siya pumanaw noong August 27, 2007.
Isa po sa mga huling e-mails na natanggap niya ay may petsang August 22, 2007 na ang title ay "Sigma Rho Tenets." Galing po ito sa isang nagngangalang Jj Ocana na sinabi niya sa anak ko na memoryahin daw ng anak ko ang mga tenets ng Sigma Rho at idinugtong niya na "see you on saturday. we are looking forward to having you as a brod."
Doon po sa ipinadala ni Jj Ocana na Sigma Rho Tenets ay kasama yung mga sinasabi niyang "Codes of Action of a Sigma Rhoan." Ang pinaka-number one po sa mga Codes of Action na ito ay ganito ang sinasabi: "To stand by the side of any brother Sigma Rhoan right or wrong."
Kahit nakagawa ng mali, kakampihan pa rin nila ang brod nila. Kahit gumawa ng krimen, o pumatay ng tao, pagtatakpan pa rin nila ang brod nila. Walang kwenta sa kanila ang Diyos. Ang batas ay bale-wala rin. Kahit bulong ng konsensya nila ay di pinapansin.
Mag-aapat na buwan na po mula nang saktan at kitilin nila ang buhay ng kaawa-awa kong anak. Ang napakabait kong anak. Kami po ay isang mahirap na pamilya lamang at ako po ay umabot lamang sa high school. Wala po akong gaanong alam sa mga fraternities at ang kanilang mga ritwal. Ang alam ko lamang po ay ang itinuro sa akin ng aking mga magulang na itinuro ko rin kay Cris at sa bunso niyang kapatid na si Renz. Ito ay ang magkaroon ng takot sa Diyos. Ang paggawa ng tama. Ang pagmamahal sa kapwa. Ang pagharap sa responsibilidad at paggalang sa batas. At ang paghingi ng tawad sa kapwa pag nakagawa ng mali.
Yung ito lamang po sana ang tenets ng mga fraternities hindi po siguro nangyari ang nangyari sa aking anak.
Salamat po.
* Si Cris Mendez, nasa ikaapat na taon sa kursong public administration sa UP, ay patay na nang dalhin sa Veterans Memorial Medical Center noong madaling araw ng Agosto 27, 2007. Sumailalim siya sa hazing ng Sigma Rho fraternity bago siya bawian ng buhay. Ang National Conference to Stop Hazing ay itinaguyod ng Solidarity for Anti-Hazing Via Education at UP Student-Led Anti-Hazing Watch.
: 
0 | 0% AC 
Categories
